The child-birth 1

Het gegil ging door merg en been. Ik zat samen met Kimmy voor de deur van de kamer waar Bella, nu op dit moment aan het bevallen was. Ik haalde diep adem en probeerde kalm te blijven. Alhoewel dat niet zo heel simpel was als er constant geschreeuwd werd in de kamer naast je. Kimmy tokkelde onrustig met 2 vingers op de leuning van haar stoel. ‘Ik hou het niet meer uit...’ Klaagde ze. ‘Bella ligt daar nu al een uur te schreeuwen, en nu te horen, zal het er niet vlug op beteren!’ Ik zuchtte en begon op mijn nagels te bijten. ‘Carlisle, ze bloed te veel!’ Hoorde ik Edward schreeuwen. Ik sprong op en begon te ijsberen. ‘Ik word echt gek van te wachten!’ Mopperde ik. Kimmy snoof. ‘En ik dan!’ Ik negeerde haar en bonsde op de deur.
‘Zeg hallo! Wij zijn er ook nog!’ Er klonken zware voetstappen, en de deur werd opengegooid door Jacob. ‘Ja – wat?!’ Snauwde hij. Ik ging uitdagend voor hem staan. ‘Oke, nu wil ik echt naar binnen, als jij al bij die bevalling mag zijn, waarom ik en Kimmy dan niet?’ Kimmy tikte op mijn rug. ‘Zeg sorry hoor, maar laat die Kimmy maar weg. Daarbinnen zijn dingen te zien, die ik echt niet wil zien!’ Ik zuchtte. ‘Ja wathever! Laat me alsjeblieft binnen Jacob, ik word gek van dat wachten!’
Jacob dacht na. Maar toen ik Bella nog eens hoorde gillen hielp Jacob de deur haastig open. ‘Vooruit dan, kom vlug binnen!’ Ik glipte tevreden binnen en keek nieuwsgierig rond.
De kamer waar Bella normaal gezien lag, was omgebouwd tot een soort operatiezaal. Er stond aan de rechterkant van de kamer een bed. Ik begreep dat Bella in dat bed moest liggen, alleen stonden Edward, Carlisle en Jacob ervoor. En ik besloot dat ik toch liever niet wou zien hoe erg ze er aan toe was.