Chapter 64

Harry Styles POV

Binnen een uur werd er door de intercom omgeroepen dat het feest nu is geopend voor de feestgangers. Het klinkt allemaal erg officieel uit de mond van onze conrector. Je zou eigenlijk gewoon een leerling laten oproepen. Dat zou veel leuker zijn. Louis moest nog even de laatste hand leggen aan zijn haar, waardoor ik nu op de gang aan het wachten ben. Zayn en Liam hebben beide een meisje meegebracht. Beide ken ik ze niet, en ik heb Zayn en Liam ook nog nooit samen met ze gezien. Blijkbaar zijn het gewoon tijdelijkde dates voor het feest.
Na een paar minuutjes komt Louis dan toch de kamer uit. Een grijns staat er op zijn lippen. De vrolijke houding die Louis met zich mee brengt laat mij ook gelijk grijnzen. Misschien kan ik Niall dan toch enigzins van me afzetten deze avond. Ik moet het niet zien als het bedriegen van Louis, maar gewoon een gezellig avondje uit met m'n vrienden. Daar kan niets of niemand tegenop.
Met z'n zessen - Zayn met zijn date, Liam met zijn date en Louis en ik - lopen we naar beneden. In de hal, die uiteindelijk overgaat naar de aula, zit bomvol. Iedereen ziet er op z'n best uit. De meiden zijn helemaal bedolven onder de make-up, zelfs diegene die het nooit dragen. De jongens hebben hun haar helemaal volgesmeert met gel. Vergeleken bij de kapriolen die de andere uithalen, zien wij er nog best gewoontjes uit. Bij mij heeft het geen zin om gel in m'n haar te smeren, want de krullen springen er toch wel uit. Louis heeft, ondanks dat hij het heeft laten knippen, ook niets aan zijn haar gedaan. Het stijlt zichzelf, meestal. Liam is zo kortgeschoren dat hij het alleen maar hoeft te wassen. Maar Zayn vertelt dat hij wel een uur bij de kapper heeft moeten zitten om z'n kuif goed te krijgen. Een kleine, medelijdende grinnik komt over mijn mond. Maar och, hij heeft het zelf over zich afgeroepen.
Binnen een paar minuten hebben we ons door de menigte heengewurmt en staan nu op de dansvloer. Het eerste wat me opvalt zijn de leerlingen, die strak voor zich uit staren, aan de randen van de aula. Zijn we criminelen ofzo. Mijn ogen speuren de kinderen af, zelfs diegene die achter de bar drankjes inschenken, tot mijn ogen vallen op de blonde pieken. De blonde haren van Niall.