It hurts so bad..

Lola.

Tila, mijn BFF, staat voor me. 'Laten we over knappe jongens gaan praten, anders blijven we ons vervelen.' Ik knik. 'Sander..' zeg ik meteen dromerig. Tila geeft me een duw. 'Er bestaan ook nog andere jongens op deze aardbol hoor! Als Sander je niet ziet staan, ben je vast weer helemaal kapot. En dan gebeurt er weer hetzelfde als bij Jordy! Ik moet je weer uit de brand helpen. Kom op, meid! Think Of Someone Else!' Ik kijk haar glimlachend aan. Het is waar, als hij me niet ziet staan, zou ik er kapot van zijn. 'Daarom vertel ik het hem ook niet! Dan kan ik ongestoord verder leven, en dromen over romantische dingen met Sander..' 'Natuurlijk..' Ze gooit een kussen op mijn hoofd. 'Laten we ons maar gaan omkleden, anders word mijn moeder nog boos!' Zegt Tila lachend. 'Zelfs met logeerpartijtjes moeten we nog vroeg het bedje in,,' 'Maar wie zegt iets over slapen?' We geven elkaar lachend een high-five. 'Ik mis Sander! Ik heb hem nu al anderhalve dag moeten missen! Marteling! Hoe moet ik nou zolang overleven zonder dat lieve gezichtje, die mooie armen en de mooiste stem óóit!' Tila doet alsof ze flauwvalt. 'God, help mij van dit gezeur af!' Bidt ze. Ik gooi haar kussen weer terug op haar hoofd. Zo ontstaat er een kussengevecht. Ik krijg net het kussen tegen mijn achterhoofd, als de deur opengaat en Tila's moeder in de deuropening staat. 'Meiden, doe alsjeblieft iets zachter! Thymen wil slapen!' Thymen is het schattige broertje van Tila. Hij is pas 4 jaar geworden, terwijl Tila al 15 is. In die 11 jaar hadden haar ouders het te druk voor een nieuwe baby, maar ze wouden er toch echt 3. Haar moeder is nu weer zwanger, ze moet nog 2 weken. 'Ja, mam.. We zullen het wel wat stiller aan doen. Daaaag mam!' Tila gooit de deur voor haar moeders gezicht dicht. Ze ploft naast me neer. 'Moeders.. en broertjes ook!' Zucht ze. 'Ochetoch, meisje. Ik heb totaal geen medelijden met je.' Speel ik. Ze kijkt me ondankbaar aan.

Het is nu al weer 4 uur 's nachts. Tila is helemaal opgemaakt. Ze is nu met mijn gezicht bezig. 'Opmaken is ook echt een hobby, hè.' Lacht ze. Er klinkt een knorrend geluid door de badkamer. 'Beetje honger, Lola?' Lacht ze. Ik knik beschaamd. 'Laten we een zak chips gappen! Toevallig heeft mijn vader gisteren, voor het eerst in de eeuw, chips mee genomen!' 'Paprika?' 'Ja,' 'Onze favoriete smaak!' gillen we uit. We kijken elkaar verbaasd aan, dan moeten we allebei lachen. 'Ik ben blij dat jíj mijn BFF bent, Lo.' 'Ik ook. Hug!' Ik spring heel dramatisch in haar armen. Dan sluipen we naar beneden. 'Voorzichtig, met de rotzooi op de vloer.' Ik knik. We sluipen door de gang, dan door de huiskamer en keuken. 'Chips!' Fluistert Tila, terwijl ze de paprika-chips omhoog houd. Ik steek mijn duim op. 'Super!' Tila sluipt voor me. Ik zet een paar stappen. Dan voel ik de grond onder me weg glijden. Ik kijk in een reflex naar beneden, ik ben op een speelgoed brandweerwagentje van Thymen gaan staan. Een harde klap volgt. 'Lola..!' Hoor ik in de verte.

Ik word wakker. Stemmen verstoren de stilte. Ik breng mijn hand voorzichtig naar mijn gezicht. Slangetjes in mijn neus. Ik doe mijn ogen moeizaam open. Pijn schiet door me heen. 4 mensen staren me aan. Een man, die zo te zien arts is, mijn moeder, mijn vader, Tila's moeder en vlak naast me staat Tila. Ze houdt mijn hand vast. 'Wa.. Au..' Pijn in mijn keel. Tila knijpt in mijn hand. 'Ssst.' Fluistert ze.