There's much trouble&drama, but he loves you forever&always *Jonas* 176

Joe POV

Lotty kijkt me kwaad en verontwaardigd aan.
'Joe Jonas, hoe durf je dat níet tegen je vriendinnetje tegen zeggen! Ik begin aan je te twijfelen, schat.'
'Lotty, Relinde is hier.'
Lotty kijkt me geërgerder dan ooit aan.
'Dat had ik nog niet door, hoor!'
In mezelf heb ik hier stiekem plezier in.
'Relinde is hier omdat ze uit het ziekenhuis weg moest. Er is níets tussen ons! Niet meer, althans.'
Ze kijkt me wantrouwend aan en vouwt armen.
'Ik wil dat je met me trouwt, zo niet, dan is het uit. Dan weet ik dat je meer van Relinde houdt. Zo ja, dan trouwen we, en is Relinde uit ons leven verwijderd. Maak je keus, Joe. En wel nu.'
Ik kijk haar verbaasd en geschrokken aan.
Hoe kan ik daar nou tussen kiezen!
'Geef me wat tijd..'
'Joe, ik wil het nú weten. Anders weet ik dat je me niet wil.'
Ik pak haar beide handen vast.
'Lotty, ik houd zielsveel van je, maar..'
'Trouw dan met me! Zo moeilijk is de keus dan toch niet!'
Ze kijkt me een beetje boos aan, ze begrijpt de relatie van Relinde en mij niet.
Het is niet meer liefde, tussen mij en Relinde.
Oude liefde is nu vriendschap.
Misschien houd ik diep van binnen nog wel van haar, maar die gevoelens houd ik fijn beneden verstopt.
Daar heb ik er geen problemen mee, en Lotty ook niet.
'Oké, Lotty. Jij je zin. Ik trouw met je.'
Ze kijkt me aan alsof ze de loterij heeft gewonnen.
'Relinde moet hier weg, verloofde van me.'
Ze voelt zich wel erg machtig.
Waarom verandert ze zo erg!
In het ziekenhuis was ze nog zo begripvol over mij en Relinde, en nu.
Nu is ze kil en koud.
Gevoelloos drijft ze me bij alle meisjes weg, alsof ze een bedreiging voor haar zijn.
Ze is bang te verliezen, eerder had ze dat niet hoeven denken.
Toen was ze een van de liefste en leukste meisjes uit mijn leven, nu is dat totaal veranderd.
'Ik ga naar Relinde.'
Ik laat me niet tegenhouden.

Relinde vind ik in haar kamertje.
Op haar bed staart ze voor zich uit, als een stenen standbeeld.
Ze beweegt niet, alleen haar ogen knipperen af en toe.
Er rolt ook een traan over haar linkerwang.
Ik loop naar haar toe en kniel voor haar neer.
Ze kijkt me verbaasd en zelf een beetje angstig aan.
'Ken ik jou? Ja, ik ken je wel, jij bent Joe Jonas. Maar ken ik jou in persoon, dus niet alleen van muziek. Waarom, waarom kom ik jou toch overal tegen, in mijn herinneringen, leven, zelfs foto's in tijdschriften! Wat doe je! Waar ben je in godsnaam mee bezig!'
Nu stromen er nog veel meer tranen over haar gezicht, ook over haar rechterwang.
'Sorry.'
Ik sta op en loop naar de gang.
Dan pakt Relinde's hand de mijne en draait me om.
Ze komt dichterbij.
Ik tuit mijn lippen en bereid me voor.
Dan hoor ik een harde klap en grijp ik naar mijn wang.
Relinde kijkt me woedend aan en duwt me de kamer uit.
Ze wil me niet meer.. raast door mijn hoofd.
Ik sluit mijn ogen en laat het in mijn hersens doordringen, tot ik Relinde's lippen op mijn voorhoofd komen en ze iets naar me fluistert.
'Ik weet niet wáárom je hier bent, maar wel dat ik het fijn vind.'
Dan wandelt ze nonchalant haar kamer terug in, en sluit de deur.
Ik sta nog steeds tegen de muur aangeplakt.Ze houd nog van me.
Ik merk nu, dat mijn gevoelens voor haar weer terug naar boven zijn geborrelt.