Deel 232

Kevin Pov.

Vanavond moet ik alleen op de bank slapen en morgenvroeg al weg. Ik mag haar niet meer zien voor de bruiloft. Zo'n vijf minuten geleden heb ik tijdelijk afscheid van haar genomen. Ik moet de hele nacht alleen slapen, zonder dat warme lijf langs me met haar mooie haar. Een deken heb ik van de logeerkamer gehaald en ik lig nu op de bank, met niets anders dan stilte om me heen. Morgen zie ik Lies weer, met een mooie jurk aan waarin ze met me trouwt. Ik heb er zo'n zin in! Natuurlijk de hele dag, maar ook de avond en nacht. Dat wordt ook zeker erg speciaal. Dat wordt dan mijn eerste keer, samen met Lies. Het gaat meer dan speciaal worden, het wordt geweldig. De geweldigste dag van mijn leven. Met die gedachtes val ik in slaap.

Mijn wekker zorgt ervoor dat ik wakker wordt. Ik gaap eens en hoor boven ook al gestommel. Waarschijnlijk Joe en Nick. Die gaan dadelijk al met me mee. De dames vertrekken een half uur later, zodat ze ons niet zullen zien. Zou Lies me gemist hebben vannacht? Vast wel. Want vandaag gaan we trouwen. Het dringt nog niet echt door me heen. Trouwen, dat klinkt zo groots, maar op dit moment klinkt het als een nieuw woord in mijn oren. Alsof ik het nog niet kende en het net uitgevonden had. Maar ik ga trouwen. Met Lies. Vandaag. Ik trek nu nog simpele kleren aan, mijn pak doe ik in de kerk aan zodat hij niet vies wordt. Als ik ontbeten heb samen met de slaperige Nick en Joe stappen we in de auto, op weg naar de kerk.

Lies Pov.

Ik schrik wakker. Meteen weet ik waarom. Vandaag is de dag! Vandaag word ik Lies Jonas! Ik slaak een kreet van blijdschap. Ik hoor mensen giechelen aan de deur. 'Gaby en Relinde, binnenkomen jullie!' Ze komen giechelend binnen. 'Wat deden jullie daar!' 'We wilden weten wat je zou doen als je besefte dat het dan eindelijk zover is. De trouwdag met je lieveling.' Gaby en Relinde maken er een heel dramatische act bij. Ik schiet in de lach. 'Puh, wacht maar tot jij, Gaby, met Nick trouwt en jij, Relinde, met Joe!' Relinde wordt rood. 'Het is niet onopvallend genoeg, meid.' Ik steek mijn tong naar haar uit. 'Een huwelijk heeft twee mensen nodig die dat werkelijk willen.' Zegt ze droevig. Gaby slaat een arm om haar heen. 'Wacht maar af. Misschien komt er vandaag al wel wat meer duidelijkheid tussen jullie.' Ik knipoog naar Gaby terwijl Relinde haar omhelst. 'Ja, daar vertrouw ik wel op.' Besluit ik. 'Thanks, mensjes.' Ze glimlacht door haar tranen heen. 'Nu, Lies uit bed en dan gaan we ons klaarmaken om om ons klaar te laten maken!' Zegt Gaby hyper. Ik spring bijna uit het bed van blijdschap en spanning. Beneden hadden Gaby en Relinde al eten voor ons klaargezet. 'Gaat u zitten, mevrouw de bruid!' Ik kan niets anders doen dan breed glimlachen, zo erg dat het op den duur pijn begint te doen. 'Lies, kom je? De jurken liggen al veilig in de auto, we moeten nu alleen nog daarheen en ons klaarmaken. Over 2 uur sta je al bij Kevin op het altaar!' Zegt Relinde bijna even opgewonden als ikzelf zou klinken. We springen in de auto en Relinde racet naar de kerk. Ze heeft er zelf ook zin in, merk ik. Of het is gewoon zo dat ze Joe, als Kevin's getuige, wil zien in zijn pak. Dat laatste is denk ik iets belangrijker, maar ik denk het het wel een mengeling is. En ze denkt natuurlijk ook aan wat Gaby en ik straks zeiden. Dat zij met Joe zou trouwen en dat er vandaag meer duidelijkheid tussen hen tweetjes zou kunnen komen. Dat is nu vast haar droomwereldje. Ik ga met Kevin trouwen, ik ga met Kevin trouwen, ik ga met Kevin trouwen! Langzaam kom ik meer tot het besef. Ik heb zo'n geluk met hem. Nog anderhalf uur..