There's much trouble&drama, but he loves you forever&always *Jonas* 129

Nick POV

Joe is naast me komen zitten. Hij wilde er nog niet over praten, ik hoop dat hij zo dadelijk vertelt wat er was met Relinde. Ik ben nu toch wel nieuwsgierig aan het worden. Ik kijk hem stiekem aan, kijk dan weer weg. Na een paar seconden voel ik de drang weer maar ik merk dat hij het ook merkt. ‘wat nou!’ zegt hij. Ik kijk rood weg. ‘niets..’ zeg ik nep-onschuldig. Hij kijkt me ongelovig aan. ‘ja, joh. Tuurlijk kijk je me voor niets de hele tijd aan. Kijk, ik snap wel dat je graag wil weten wat er met Relinde is, maar ik wil er nog even niet over praten. Ik zeg wel even een dingetje, om je zenuwen weg te werken. Relinde leeft nog, ze is niet dood.’ Ik haal opgelucht adem. Gelukkig maar. Op zich had ik dat wel kunnen weten, hij huilde niet en trilde niet. Ik was gewoon veel te opgefokt. Het is ook mijn vriendin, hè. Ik kijk naar Jitske. Zij is voor Joe wat Relinde voor mij is. Gewoon een vriendin. Ik bedoel, Joe wil toch ook graag alle nieuwtjes horen over Jitske? It’s no big deal. ik ga op een andere stoel zitten, waar een leuning op zit. Ik ga lekker zitten en doe mijn ogen dicht. Ik ben zo moe dat ik niet eens de tijd heb om tot 20 te tellen voor ik in slaap val..

Joe POV

De tijd is nog niet hier om alles tegen Nick te vertellen. Ik weet dat hij ook nieuwsgierig is, maar ik ben er nog niet klaar voor om alles te verwoorden. Morgen misschien. Maar dat zien we dan wel weer. Ik ga op het bed naast Jitske liggen en val ook in slaap, net als Nick.