Joe jonas <3 jij! 118

Lies POV

Kevin zit in zijn bed te lezen. Ik kijk naar hem. Hij is zo lief en mooi als hij zo kijkt. Normaal ook wel natuurlijk, maar zo nóg meer. Ik blijf naar hem kijken. Dan kijkt hij op. ‘wat zit je toch al de hele tijd te kijken!’ ik schrik op. ‘wist je dat ik aan het kijken was? Je was toch aan het lezen..?’ ‘ik merkte heus wel dat je aan het kijken was, hoor. Niemand is zo blind om dat te missen.’ Kevin glimlacht. Ik steek mijn tong naar hem uit. ‘nou, en bedankt he! En ik was nog wel zo gelukkig met jou als vriendje.’ Ik kijk er lekker schijnheilig bij. Kevin begint te lachen, dat gaat over op hoesten en proesten. Ik kijk hem bezorgd aan. ‘Kevin! Wat is er!’ hij zegt iets tussen het hoesten door. ‘h-haal iemand! Snel..!’ ik druk op de rode knop. Al snel komen er een paar mensen aangerent. Als ze Kevin zien, halen ze zijn bed uit de kamer en laten mij alleen achter. Ik kijk ze na. Wat is er met Kevin aan de hand! Nou, waar is Joe als je met hem wil praten! Waarom moest hij nou net naar Nick toe.. het is niet eerlijk! Ik snik een paar keer. Dan gaat de deur open. Joe komt aanlopen met zijn vader. Joe snelt naar me toe en troost me. ‘wat is er, Lies? Waar is Kevin heen? Hij mocht nog helemaal niet uit zijn bed! He, waar is zijn bed gebleven..?’ ik snik een paar keer. ‘hij moest lachen en toen begon hij te hoesten en proesten en namen ze hem mee..! ik ben bang, Joe. Wat gaat er nu met hem gebeuren?’ Joe kijkt me even aan en zijn blik gaat dan naar zijn vader. ‘het komt wel goed, meid.’ Zegt Paul. Op de een of andere manier klinken die woorden me goed in de oren. Hij klinkt een beetje als Kevin zelf. Meer dan Joe en Nick. Waarschijnlijk omdat Kevin ook al boven de 20 uitkomt en zijn stem dus ouder klinkt dan die van zijn broertjes. Dan komt er weer iemand aangelopen. ‘ik kom even nieuws over Kevin Jonas brengen.’ Mijn oren spitsen zich en ik luister aandachtig. ‘het komt allemaal goed met hem. Hij lachte gewoon verkeerd. Op dit moment ligt hij nog even onder toezicht zodat we kunnen controleren of er echt niets aan de hand is. Maar over een paar uur komt hij weer terug.’ Ik knik opgelucht. ‘bedankt, mevrouw.’ Ze loopt naar de deur, maar dan draait ze zich om. ‘Paul Jonas, wilt u alstublieft even met mij meekomen? De dokter is naar u op zoek. Hij denkt dat het tijd is dat je weer op huis aangaat.’ Paul knikt blij en verlaat de kamer. Joe gaat weer in zijn bed liggen. Hij ziet er moe uit. ik voel dat ik ook moe ben en het licht gaat uit. Joe en ik vallen beiden in slaap.