Joe jonas <3 jij! 113

Joe POV

We zijn de rest van de dag bij Frankie en Lucy geweest. Frankie was echt zo zielig om te zien! Hij bleef alleen maar voor zich uitstaren, meer deed hij niet. Hij heeft helemaal niets gezegd. Zielig jochie! Had Relinde gezegt toen we onze jassen pakten. Nu zitten we weer in de auto. Kevin rijd dit keer niet, hij zit bij ons achterin en Relinde rijd en Jitske zit naast haar voorin. Het regent en stormt hard. Relinde heeft het moeilijk met rijden dus proberen we zachtjes te doen, zodat zij zich goed kan concentreren op de weg. Ik kijk naar buiten. Je kan echt bijna niets zien. Kevin kijkt even ongemakkelijk naar Relinde. ‘red je het wel? Als je wilt kan ik het gewoon overnemen, hoor! Je hoeft niet per sé te rijden!’ Relinde knikt nijdig en blijft zich goed concentreren op de weg. Ik denk terug aan de dag dat zij ook reed. Ik mocht toen uit het ziekenhuis weg. We waren voor het eerst langs Coco’s graf gegaan. Toen had ik voor het eerst bepaalde gevoelens voor haar gevoeld, sterker dan ooit tevoren..! toen besefte ik dat ik verliefd op haar was geworden! Ik leun naar voren en pak haar hand. Ze kijkt achterom naar mij. Ik zoen haar. Dan besef ik dat dat niet handig was. Ze concentreerde zich niet meer op de weg! Jitske duwt haar gauw terug achter het stuur. Ik hoorde een harde knal en ik zag geen grond meer onder ons..