Joe jonas <3 jij! 110

Joe POV

Laura is écht geweldig goed in haar werk. Ik zit natuurlijk nog steeds verschrikkelijk met wat met mama is gebeurt, maar Laura helpt goed en geeft ons hoop. Gelukkig is papa er nog, zonder hem kan ik het leven niet aan. Relinde, Nick, Kevin en papa zijn denk ik nu de meest belangrijke personen in mijn leven, dus ik zou het echt heel erg vinden als ik nog iemand van hun kwijt raak, zoals ik Coco en mama kwijt ben geraakt; door een verschrikkelijk ongeluk. Ik loop naar Relinde en knuffel haar. Ik zag dat ze bezorgd was, dat vind ik lief van haar. Dat betekend ook dat ze écht om ons geeft. Een ander vriendinnetje had vast minder medelijden gehad, omdat ze Denise niet kende. Maar Relinde is niet zo. Zij kent mama ook niet, maar toch heeft ze het er moeilijk mee. Ze is echt geweldig. Ik zou echt álles doen om voor eeuwig haar vriendje te zijn.

Kevin POV

We zijn op weg naar de kamer van papa. We hebben net even snel naar mama kunnen kijken. Het was te veel voor ons; Joe kon het niet aan en liep snikkend de kamer uit met Relinde achter zich aan, Nick stortte in en ik had het ook niet gemakkelijk. Het is alsof een stukje van mijn leven is weggescheurd. Een van de belangrijkste stukken, een stuk van mijn hart. Lies steunt me en vult ook een flink deel van mijn hart, maar niemand kan dit lege deel nog vullen. Geen mens, alleen mama. Maar nu ze gestorven is, blijft dit stuk leeg, voor altijd leeg. Er zitten alleen nog herinneringen in. Mooie herinneringen, van vroeger toen mama ons nog opvoedde. Een daarvan vergeet ik nooit.

het was een mooie winterdag, de zon scheen fel in onze ogen. Joe was in de kamer naar Barney aan het kijken, Nick ligt in de wieg. Ik zat samen met Mama in de keuken aan de keukentafel. Ze houd mijn hand vast. ‘Kevin, mijn jongen. Geef nooit, echt nóoit de moed op. Jij bent de oudste broer van Joe en Nick, geef ze het goede voorbeeld, ik weet dat je het kunt.’ Ze kneep zachtjes in mijn hand.

Een traan loopt opnieuw over mijn wang. Ik voel dat Lies in mijn hand knijpt. Ze doet haar hand op mijn wang en duwt mijn gezicht in haar richting. Ze kijkt me medelevend aan. Ik zoen haar. Ik ben dankbaar dat zíj mijn vriendinnetje mag zijn.

reacties:$