Joe jonas <3 jij! 109

Relinde POV
*2 uur later*
Joe, Kevin en Nick zijn weer iets gekalmeerd. Ze zijn helemaal van slag door de dood van hun moeder. Kevin trilt heel erg, Nick kan niet meer normaal staan en Joe kan niet meer normaal praten. Jitske, Lies en ik hebben alles geprobeerd om ze te helpen, maar de dood verhelp je niet. De dokter heeft nog een verpleegster ingelicht om ze te helpen. Zij gaf ons dekens en wat te drinken. Ze verteld dat er zo meteen een vrouw komt om ze te helpen met het verwerken van hun moeder’s dood. Als ze aankomt zien we dat ze er goed uitziet. Ze is mooi lang, slank en heeft stralende lange, bruine haren. Ze loopt eerst naar Lies, Jitske en mij, om zich voor te stellen. Ze heet Laura en gaat de jongens helpen om erover heen te komen. Ze praat ongeveer een uur met de jongens. Als ze weer weggaat belooft ze ons dat ze nog vaker langs gaat komen. Ik kijk twijfelachtig naar de jongens. Zouden ze weer wat normaler zijn dan net? Ik loop naar Joe toe. ‘he, weet je dat ik echt heel veel van je houd, echt heel erg veel. En ik ga er ook voor zorgen dat je je weer helemaal goed gaat voelen. Ik doe er echt alles voor, dat jij weer goed op de been komt.’ Hij kijkt me even warrig aan en zoent me dan. ‘ik houd ook bijna onmenselijk veel van jou, Relinde.’ Ik kijk de anderen aan en dan Joe zelf weer. ‘je praat weer goed, daar ben ik echt zo blij mee.’ Ik zoen hem. ‘ik ben blij dat jij hier bent, als mijn vriendin!’ ik glimlach naar hem, hij glimlacht terug. Ik besef dat ik echt heel veel geluk heb met hem als vriendje. Ik denk weer aan vroeger, net voor dat ik Joe leerde kennen. Toen was ik nog het vriendinnetje van Lennert. Toen werd ik nog mishandelt, hij was echt een heel slecht vriendje. Joe was echt geweldig vergeleken met hem, maar Joe is sowieso geweldig! Meer dan geweldig zelfs! Ik ben echt gek op hem.