Chapter 54

Harry Styles POV

Wanneer Niall weer begint te glimlachen, weet ik dat hij het goed vind dat we samen gaan. Hij is de enige persoon op het moment waarmee ik bij wil zijn, vooral op ons eerste schoolfeest samen. De anderen zullen vast niet eens op ons letten, daarvoor zijn ze te druk doordat ze hun date de heletijd aan het aflebberen zijn tijdens een slownummer. Hopelijk heeft het feest geen speciaal thema, waardoor ik mezelf in een raar pak moet hijsen.
'Oké, we gaan er gewoon wat van maken. Wat maakt ons wat uit wat anderen denken?' zegt Niall, om vervolgens een kusje op mijn wang te drukken. Heel eventjes bijt ik op mijn lip, omdat ik weet dat ik er wel wat om geef wat andere van ons denken. Het maakt me nu niet uit omdat het ik hier niemand tegen zal komen. En als iemand van school ons al ziet, betwijfel ik of wel elkaar kennen. Maar als ik op school ben, is hand in hand lopen genoeg. Op het feest is alles anders. Als we daar in een hoekje zouden gaan staan, dan zou niemand ons zien en kunnen we gewoon onze gang gaan. Maar wanneer het uitkomt, kom ik niet uit de kast maar dan val ik er uit. Comfertabeler is wanneer ik zelf kan kiezen wanneer ik wil dat andere weten dat ik homo-seksueel ben. Waarschijnlijk is het voor Niall ook fijner als hij het rustig kan vertellen, inplaats dat mensen er via leugens achterkomen en dan opeens de hele school weet dat je date met een jongen.
'Laten we naar een spelletjeshal gaan!' stelt Niall grijnzend voor, waar ik lachend in mee ga. Het zal nu wel even ontspanned zijn om een paar zombies samen met Niall neer te knallen, of te winnen in de casino.
'Ken jij een spelletjeshal die dichtbij is?' vraagt Niall, met zijn hoofd gekantelt naar links. Glimlachend knik ik, en pak zijn hand. Er was inderdaad een spelletjeshal dichtbij, waar we binnen enkele minuten konden komen als we doorliepen. Het winkelcentrum, waar de spelletjeshal en bowlingbaan van heel Londen in zitten, kan je al tussen de gebouwen uit zien springen.
'Daar is het,' zeg ik, terwijl ik wijs naar het winkelcentrum.
Binnen enkele minuten zijn we aangekomen in het winkelcentrum, waardoor we beide gelijk gaan zoeken naar de spelletjeshal. Niall vindt hem als eerst, en rent er heen als een klein kind.