Joe jonas <3 jij! 86

Relinde POV

Ik zit te snikken op Joe’s bed. Ik kan er gewoon even niet tegen. Dat Coco dood is en dat ik nu bepaalde gevoelens heb voor Joe. Ik kan het gewoon niet gemakkelijk in bedwang houden. Plotseling hoor ik een geluid. Joe staat in de kamer. Hij vraagt wat er is. ‘niks, hoor.’ Ik probeer niet naar hem te kijken. Hij komt naast me zitten en slaat een arm om mij heen. Ik ga tegen hem aan liggen. ‘als je moet huilen is dat vast niet om niks. Rustig maar, mij kan je alles vertellen. Dat weet je toch wel.’ Ik kijk op. Ik voel zoveel voor Joe..! ik wil hem een zoen op zijn mond geven maar doe het toch maar op zijn voorhoofd. Ik merk dat ik meer voor hem voel dan ik ooit voor Lennert of een andere jongen heb gevoeld, Joe is zoveel leuker en liever en beter dan alle andere jongens. Ik weet niet of deze gevoelens ooit nog weggaan.. ze zijn zo sterk. ‘dat weet ik, Joe. Sorry, maar dit kan ik echt niet met jou bespreken. Het is erg gecompliceerd.’ Hij knikt. ‘oke, als je maar weet dat je altijd, echt altijd bij me terecht kan.’ Ik kijk hem aan. Ik ben echt zo vol van liefde.. ik wou dat hij ook van mij hield, als meer dan een vriendin. Maar dat is eigenlijk bijna onmogelijk. Waarom zou hij mij leuk vinden..? ik ben waarschijnlijk niet zijn type. Ik blijf Joe aankijken en hij kijkt terug. Ik voel een echte drang om hem hevig te zoenen, daar verlang ik zo naar.. naar zijn lippen. Een zoen van Joe. Dat is iets dat ik echt wil. Meer dan wat dan ook. ik zou er alles voor geven. Voor zijn liefde.