Joe jonas <3 jij! 75

Joe POV

We hebben tot 3 uur gezocht maar niets gevonden dat naar Coco leid. Wel heb ik Relinde nog beter leren kennen en zijn we goede vrienden geworden. Ik heb voorgesteld om haar mee naar de rest te nemen en hun beter te leren kennen, hopelijk worden hun dan ook goede vrienden met Relinde. Dan voelt ze zich waarschijnlijk ook nog beter thuis bij ons en waarschijnlijk gaan we toch niet bepaald snel weer terug naar huis omdat we Coco nog niet hebben gevonden. Ook heb ik ontdekt dat ik dit deel van Nederland erg leuk vind. Overal zijn boerderijen en iedereen is erg vriendelijk tegen elkaar. Erg anders dan in Amerika, daar doet bijna iedereen zo kil en onaardig. Ik ben zo in gedachten dat ik schrik als Relinde mijn hand vastpakt. Ik kijk haar aan. ‘we vinden haar wel. Maak je maar geen zorgen.’ Ze kijkt me lief aan. Ik knik en geef haar een knuffel. ‘hé jongens!’ Nick en Jitske komen aanlopen. ‘iets gevonden?’ ze schudden hun hoofd. ‘jullie?’ dit keer schudden wij ons hoofd. ‘heeft dit zoeken nog wel zin? Ik bedoel ze is nu waarschijnlijk allang de stad uit. Of ze is misschien weer gevonden door die gekke vrouw.. ik hoop het niet!!’ zegt Jitske angstig. ‘hopelijk is ze nog in de stad en is ze niet te boos op me geworden. Ik blijf door zoeken! Ik weet niet wat jullie doen, ik ga jullie natuurlijk niet verplichten. Dat is niet eerlijk.’ Ik kijk ze vastbesloten aan. ‘ik help je, Joe. Echt! Ik laat je niet in de steek.’ Zegt Relinde. Ze komt naast me staan en pakt mijn hand. ‘wij ook, toch Jitske?’ Nick kijkt Jitske vragend aan. ‘natuurlijk help ik Coco vinden! Ze is mijn beste vriendin en heeft ervoor gezorgd dat ik bij Nick kwam.’ ‘oké! Bedankt, jongens.’ Zeg ik. We lopen samen terug naar het hotel.

Eenmaal in het hotel gaan we met zijn allen naar mijn kamer. Iedereen gaat lekker zitten. ‘wie wil er wat drinken? Nick en Jitske willen sinas, dat weet ik onderhand wel. Relinde, wat wil jij?’ ‘cola, alsjeblieft.’ Ik loop naar de keuken en schenk daar 4 glazen in. Ik loop terug naar de kamer we de 4 glazen in mijn handen. Dan schrik ik zo hard dat ik de glazen laat vallen. Coco staat in de kamer met Relinde te praten. Als ze me ziet rent ze op me af en omhelst ze me. ‘sorrysorrysupersorry!! Dat ik zo boos werd! Ik was mezelf niet, ik was nog helemaal verdoofd en alles..’ ik kijk haar in haar mooie ogen. ‘ik ben zo blij dat je bent teruggekomen.’ We zoenen. Als ik mijn ogen weer open doe zie ik Relinde die naar me kijkt en haar duim opsteekt. Nick en Jitske zitten nu ook te zoenen. Dan zie ik dat Relinde haar jas pakt. ‘wat ga je doen?’ ‘ik laat jullie alleen.’ ‘kom je morgen weer terug? Dan kun je kennismaken.’ Ze knikt en loopt de deur uit. Ik pak opnieuw wat te drinken voor ons en Coco vertelt haar verhaal. Ze was gevangen genomen door Astrid. Om te blijven slapen kreeg Coco steeds spuiten. Op een dag vond Coco het genoeg en deed ze net alsof ze sliep zodat ze geen spuit zou krijgen. Toen Astrid met de rug naar haar stond, greep ze Astrid en bond haar vast. Toen ontsnapte Coco. Ze had ons ergens zien rijden, waardoor ze wist waar we verbleven. ‘ik weet ook weer wie Jitske, Kevin en Nick zijn! Ik was hun vergeten omdat ik al mijn aandacht aan jou schonk tijdens de gevangenschap, Joe.’ Ik krijg tranen in mijn ogen toen ze dat zei. Toen ze dat zag omhelsde me ze. ‘ik laat je niet meer gaan, Coco. Nooit meer.’

Coco POV

*1 week later*

Ik en Joe zijn weer helemaal bij elkaar. Gisteren verastte hij me nog met een superromantisch etentje aan het meer. Jitske, Lies, Relinde en ik zijn ook de beste vriendinnen geworden. We vinden alle vier precies dezelfde dingen leuk! Nu zit ik bij Joe op zijn kamer op het bed. Ik lig in Joe’s armen en hij streelt zacht over mijn hoofd. Het is donker in de kamer, al het licht komt van een paar kaarsen. Het is erg romantisch. ‘wanneer willen we eigenlijk gaan trouwen, Joe?’ hij denkt even na. ‘wil je hier of in Amerika trouwen?’ ‘in Amerika, toch? Dan nemen we Relinde gewoon mee. Dat vind ze vast geweldig!’ Joe knikt goedkeurend. Hij doet ook veel met Relinde samen en is beste vrienden met haar, net als ik. ‘wil je snel trouwen?’ vraagt hij aan me. Ik knik hevig. ‘dan zijn we voor eeuwig samen en mag je alles met me doen wat je maar wilt.’ Ik kijk hem verleidelijk aan en schuif mijn hand iets meer naar zijn *jeweetwel*. Hij kijkt me lief aan. ‘dan gaan we zo snel mogelijk weer naar huis.’ Zegt hij. We staan op en stellen het voor aan de anderen. We besluiten overmorgen terug te gaan. Dan kunnen we inpakken en Relinde kan afscheid nemen van haar familie.

*2 dagen later*

We lopen over Schiphol. Relinde’s vader is meegegaan om ons de weg te wijzen en afscheid van ons te nemen. Bij de gate mag hij niet verder. Hij omhelst ons allemaal en Relinde heeft een traan lopen. Ze is nog nooit alleen weg geweest. Dan lopen we door en gaan naar ons vliegtuig die ieder moment kan vertrekken.

reacties??(again, again and again^^)