Chapter 51

Niall Horan POV
Binnen de korste keren hebben we onze zaal en stoel gevonden, waarna we zuchtend neerploffen. De voorstukjes beginnen net, wat ons net op tijd maakt. Glimlachend gooi ik mijn jas over de lege stoel neer naast me, om vervolgens de popcorn voor me neer te zetten, en het halve kaartje in mijn zak te stoppen. De film begint binnen een enkel kwartiertje, waardoor ik er alvast lekker voor ga zitten. Langzaam gaan de lichten uit, en verschijnt er even een zwart beeld. Niet veel later begint te film te spelen. Een kleine glimlach verschijnt er op mijn gezicht. Het doet me gelijk weer denken aan de tijd samen met mijn vader ; we gingen vroeger altijd naar élke James Bond film als er weer een nieuwe uit was. Maar ik heb het nu toch veel liever met Harry.
Wanneer de film eenmaal was afgelopen, merk ik pas dat er niemand anders dan wij naar de zaal is gekomen. De hele zaal was dus voor ons privé. Glimlachend kijk ik nog eenmaal rond, om daarna even te gapen. Lang in een stoel zitten, en te kijken naar een film, maakt me slaperig. Zelfs wanneer het iets is wat ik nog niet heb gezien. Het lege bakje, waar eerst popcorn in had gezeten, neem ik mee, eveneens als mijn jas. Eenmaal buiten doen mijn ogen pijn van het felle middag licht wat door de grote ramen schijnt. Geïrriteerd wrijf ik in mijn ogen, om me zo een weg te banen naar de dichtsbijzijnde prullenbak.
'Vond je de film wat?' hoor ik achter me, waardoor ik me automatisch naar Harry omdraai. Mijn mondhoeken trek ik omhoog in een glimlach, en knik enthousiast.
'Echt wel, dit was de leukste film die ik in tijden heb gezien!' grijns ik naar hem, om daarna een dankvol kusje op zijn wang te geven,' bedankt!'
Harry's wangen beginnen te gloeien, maar hij houdt zijn zelfberaden grijns vast. Het ligt niet in zijn aard om de verlegen jongen te spelen, zo is hij gewoon niet. En dat vind ik leuk aan hem. Eén van ons zal de leiding moeten nemen, en meestal ben ik dat niet. Ook op school houd ik me een beetje verscholen achter mijn boeken, terwijl ik me niet probeer te bemoeien met mijn overdrukke klas.
'Wist je al dat het schoolbal er weer aankomt, van school?' probeer ik een ander onderwerp aan te snijden, met een gedachte erachter...
Reageer (1)
Tuuuurlijk wil Harry met je gaan !
1 decennium geleden