Joe jonas <3 jij! 45

Nick POV

Ik loop door de gang. Ik hoor gestommel op de trap. Joe en Jitske komen de trap af. ‘w..wat is er aan de hand daarbuiten! Ik durf niet naar buiten..’ Joe komt naar me toe en omhelst me stevig. ‘Yuro is dood. Hij was degene waar Coco mee zou trouwen weet je nog?’ ja. Dat weet ik nog goed.. vreselijk was dat. Dan kijkt Joe naar Jitske. Jitske staart naar de grond. Tientallen seconden gaan voorbij. Net als ik weg wil lopen, rent Jitske op me af en omhelst ze me. Ze begint te snikken. Ik zie over haar schouder heen dat Joe naar buiten loopt. Hij snapt waarschijnlijk dat we tijd nodig hebben. Dat is het fijne aan broers zijn, je voelt elkaar goed aan. Ik laat Jitske los. Ik kijk haar aan. Zou ze me eindelijk terugwillen? Ze kijkt me met betraande ogen aan. Ik heb zo’n medelijden met haar. Als ik goed na denk, weet ik niet eens zeker of ik haar nog wel wil.. ze zit in een moeilijke tijd. Ze heeft nu iets anders aan haar hoofd dan een vriendje. Ik moet haar met rust laten. ‘Nick..’ ik kijk op. ‘ja?’ ze kijkt me aan. Dan schiet haar hoofd naar voren en voel ik dat ze me zoent. Ik geniet even, maar dan bedenk ik me. Ik maak me van haar los. ‘nee, ik kan het niet. Sorry Jitske. Je kan dit er nu niet bij hebben en ik ook niet. Later. Dan proberen we het opnieuw.’ Ik loop de gang uit zonder nog achterom te kijken. Het enige wat ik nog hoor is dat Jitske zachtjes snikt.

reacties?