Joe jonas <3 jij! 37

ik schrijf verder in de ik-vorm!

Joe POV

hmm.. Kevin is waarschijnlijk een beetje in love met die Lies.. ik moet ze koppelen! maarja.. ik ben daar nou niet echt een genie in ofzo.. ik kan misschien Coco en Jitske om hulp vragen, meisjes weten vaak veel over romantiek enzo. maar dan zou ik eerst Coco moeten vinden. waar zou ze toch zijn! nou ja, daar moet ik me even niet druk om maken, Lies heeft gevraagd of ze haar zouden zoeken dus het komt vast wel goed. straks komt ze gewoon weer binnenlopen alsof er niks gebeurt is. hoop ik.. ik loop de kamer uit. daar zie ik Lies net aanlopen. 'hey Joe! wat ga je doen?' 'ik wou even frisse lucht halen buiten de kamer.' ik kijk naar de grond. ik hoop dat ze niet doorheeft dat ik eigenlijk op zoek naar Coco ging. 'dat is niet waar, dat kan ik aan je zien. je wou Coco zeker vinden, is het niet? ik heb de beveiliging gevraagd of ze de beveiligingscamera's willen checken. er komt over ongeveer een kwartier iemand vertellen of er iets opstaat. dan hebben ze genoeg tijd om alle video's van de vorige 3 uur te bekijken. nu maar hopen dat ze weten waar Coco gebleven is.' ik knik. 'Lies, wil je het alsjeblieft meteen aan me doorgeven als hij langs is geweest om je te informeren?' 'ja tuurlijk. dat was ik al van plan. het is een beetje een sneu gezicht dat je zo aan Coco denkt terwijl ze vermist is.' ze geeft me een klopje op mijn schouder en loopt dan de kamer van Jitske binnen. ik loop door. ik kom langs een kamertje met het opschrift: niet betreden! ik vraag me af wat daar in die kamer zit.. ik loop weer verder en zie dan de deur naar buiten. het regent hard. ik besluit om naar het cafeetje te gaan en daar wat te drinken te bestellen. eenmaal in het café aangekomen zie ik daar dat er geen tafels meer vrij zijn. ik wil net teruglopen als een arm mij plotseling vastpakt. 'kom maar hier zitten hoor. ik zie dat je verdriet hebt en rust zoekt, dus wij gaan wel weg.' een vreemde mevrouw met uitpuilende ogen staart me griezelig, recht in de ogen aan. 'oh, eh.. bedankt mevrouw.' ze knikt en seint aan de rest die aan de tafel zaten dat ze met haar mee moesten komen. dan draait ze zich weer naar mij toe. 'er is iets dat je zo te weten komt. iets belangrijks. het gaat over een meisje..' dan loopt ze weg. ik staar haar na.. Coco.. wat zou ik zodadelijk voor belangrijks over Coco horen? zou het iets naars zijn.. of juist iets goeds! ik weet het niet. ik ga naar het tafeltje en bestel wat te drinken. toen ik net mijn glas in mijn hand had, zag ik dat Lies gehaast naar me toe komt. wat zou er aan de hand zijn dat ze zo gehaast is? 'Joe! je moet meekomen! ik moet je iets laten zien.. het gaat over Coco.' 'wat.. hoe.. waar..?' er vliegen veel vragen door mijn hoofd maar ik kan er geen woord uitbrengen. ik ben geschokt. er is vast iets ergs met haar. maar wat! daar zou ik zodadelijk achter komen. ik holde achter Lies aan en ik zie het bordje niet betreden van daarstraks weer. we lopen naar die deur en Lies doet de deur open. ik kijk voorzichtig naar binnen.. daar zie ik een lege ruimte. wat moet dit voorstellen? ik kijk weer even verbaasd naar Lies. 'kijk nog eens goed.' ik kijk weer naar de ruimte. dan zie ik iets liggen. op de grond ligt foto met daaraan vast een brief. 'mag ik hem pakken?' Lies knikt. ik pak de foto op. op de foto staat iets vreselijks. Coco ligt op een matras. zo te zien is ze bewusteloos. de matras is deels rood. bloed.. schoot door me heen. ik scheur de envelop open.

beste lezer,

ik ben erg getreurd. mijn man, zoons en dochter zijn hier in dit ziekenhuis gestorven. ik vond dit verschrikkelijk. ik heb een meisje gevangen genomen omdat ik zag dat zij een verlovingsring droeg. ik vind dat ook anderen de pijn moeten voelen die ik voelde, daarom neem ik dit meisje in gevangenschap en geef ik haar niet terug.

tot nooit meer.

reacties:)