Chapter 47

Niall Horan POV

Binnen enkele minuten zijn we bij de starbucks winkel waar Harry het over had. Het was inderdaad maar op enkele minuten loop afstand, waardoor we van die kleine stilte tussen ons konden genieten. Het was niet een van die bekende genante stiltes, maar deze was fijn. Meestal probeer je iets te zeggen om het ijs te breken, maar hier genoot ik oprecht van, net zoiets als dat de klas stil is en je je werk gewoon kunt maken zonder afleidingen van buiten. Harry houd charmant de deur voor me open, met een kleine glimlach op zijn gezicht. Meteen overspoeld de warmte van de winkel me. Mijn ogen sluiten zich, en mijn wangen blazen zich vol met de warme lucht om het vervolgens als zucht uit mijn mond te laten ontsnappen zodat het weer nieuwe zuurstof op kan nemen. De winkel is van binnen vrolijk versiert, kan ik zien wanneer ik mijn ogen weer open. Het is bijna kerst, wat betekend dat de hele winkel al in teken van kerst staat. Aan de muren hangen kerstkransjes, of er zitten kerstmannen op de plaatsen waar het kan. In twee hoeken staan zelfs twee echte kersbomen, versiert in rood en zilver. Meteen fleurt het me weer wat extra op. Het is fijn te zien dat mensen zo veel aan kerst doen, maar de eigenlijke kerstgedachte gaat altijd verloren.
'Wat wil je drinken?'
Harry's zangerige stem ontwaakt me uit mijn peinzingen over de kerst. Pas nu realiseer ik me dat ik er extra veel zin in heb, omdat het mijn eerste kerst samen is met Harry. Wanneer de woorden eindelijk tot me doordringen begin ik hevig te blozen, om daarna mijn hoofd naar de grond toe te wenden.
'Ik heb eigenlijk nog nooit bij starbucks gedronken,' mompel ik zachtjes, niet wetend hoe ik Harry aan moet kijken. Het is ook wel beschamend. Iedereen heeft het altijd over hoe lekker starbucks is, maar ik heb nooit de zin gehad het eens te proeven. Tuurlijk lust ik wel koffie, maar daar bleef het bij. Een speciale editie van koffie waarbij je veel meer moet betalen hoef ik niet perse.
'Hmmm, mag ik voor je kiezen?' vraagt Harry, waardoor ik mijn hoofd gelijk verbaasd omhoog breng. Het is een ander antwoord dan ik had verwacht, maar deze is nog beter. Glimlachend knik ik naar hem.
'Ik ga alvast een plekje uitzoeken.'
Harry knikt eens, wat mij het teken geeft om bij het dichtsbijzijnde tafeltje te zitten voor twee personen.