Hebben jullie het ook wel eens dat je wat gebeurt, terwijl je dat eigenlijk helemaal niet wilt?
Dat het net alsof lijkt dat je meespeelt in een film?
Dat alles zo onwerkelijk lijkt?
Dat heb ik dus ook.
En al heel lang.
Ik heb het gevoel,
dat ik het niet zelf ben
die verliefd is op die jongen.
En dat ik het niet ben die verdriet heeft
omdat morgen zijn laatste dag bij ons op school is.
Het lijkt zo nep,
huilen om een jongen die weggaat.
Was het maar nep.
Was dit maar het leven van iemand anders.
Maar het is mijn eigen leven.
En ik moet het zonder hem doen.
Het moet.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen